Uitspraken
Wat kinderen zeggen is vaak verbazingwekkend. Hier kunt u anderen laten meegenieten van de slimme/grappige dingen die uw kind heeft gezegd.
Sam van 6 heeft de neiging taal iets te letterlijk te nemen. Een paar voorbeelden:
Sam leest in de krant ‘geregeld zon’. Hij: ,,Ja hoor, wie heeft dat geregeld dan?”
Sam mag een verlanglijstje maken voor Sint op school. Drie kadootjes van rond de € 5,00. Na veel gezoek in de speelgoedgids komt hij beteuterd naar mama toe. Er staat namelijk maar 1 kadootje van precies € 5,00 in en dat is iets voor meisjes. Als mama uitlegt dat 4,50, 4,99 of 5,10 ook ‘rond de 5′ is, klaart hij op.
Sam eet komkommer en zegt: ,,Dan word ik zo gezond als een vis.” Om toe te voegen: ,,Nou ja, er zijn natuurlijk ook zieke vissen.”
Mama vraagt Sam of hij zijn schoenen in de gang wil zetten. Dat doet íe. Pal in de deuropening.
Mama wat bestraffend: ,,Nou jongen, zo vallen we er toch over?”
Sam verbaasd: ,,Ze staan toch in de gang?”
En ook: ,,Dat vind ik nou zo irritant” Hij wijst op een pakje sap. ,,Daar staat op geschreven: ,tenminste houdbaar tot: zie bovenzijde’. Zet die datum er dan gewoon achter!”
Marieke wil mij helpen met het verschonen van het bed. Ik vertel haar om ‘haar bed af te halen’.
Ze haalt haar kussen van het bed en vraagt: ‘Waar leg ik het neer?”
Lotte is aan het spelen en er valt iets op de grond. Ik sta met mijn rug naar haar toe en zeg tegen haar: “Volgens mij valt er wat”.
Waarop Lotte zegt: “Nee hoor!. Er valt een heleboel”.
Als ik aan mijn dochter Iris van 3 jaar uit ( probeer ) te leggen hoe hoog de zon hangt vraagt ze: als de zon dan zo hoog hangt wie heeft hem daar dan opgehangen?
Lucas van drie wil een emmertje met zand meenemen van het strand, maar maakt zich orgen om de consequenties: ‘Als iedereen nou een emmertje met zand mee naar huis neemt is het strand straks helemaal leeg, dus ik doe het maar niet.’
Tegen mijn zoon van toen 9 jaar zei ik dat hij zijn kamer op moest ruimen. “Hebben we afgesproken dat als ik terug kom, jij je kamer hebt opgeruimd? Ja, kan ik er op rekenen?”. Mijn zoon in zijn antwoord mompelend, mmmMMMwha….
Ik kom later terug en zie geen opgeruimde kamer.. Beetje bozige reactie van mij omdat de kamer niet opgeruimd is, spreek ik hem erop aan. Wat ik terugkrijg als antwoord: “Nee mama, ik heb het niet gedaan want: een afspraak is pas een afspraak als beide partijen ja hebben gezegd en ik zei alleen maar mmMMwha en dus geen ja en dus hadden we geen afspraak en dus hoefde ik het niet te doen…………
Nog een wijsneus opmerkingen.. Zoonlief moet iets doen maar wil niet, dus tel ik altijd, 1..2..3.. en na 3 moet het gebeuren, dat werkte vroeger ook. Maar na de volgende opmerking van hem laat ik 1 en 2 maar achterwege: Mama, ik begrijp je niet, waarom tel je altijd 1..2..3? Je weet dat ik het toch pas doe bij 3 dus je kunt net zo goed 1 en 2 niet noemen maar meteen bij 3 beginnen, scheelt tijd en frustratie!
Mijn zoon vergeet weleens een schone onderbroek aan te trekken. Op mijn vraag: “heb je een schone onderbroek aan?”zegt hij: “Nee vandaag niet, je vroeg om GEREGELD een schone aan te trekken. Dat is niet DAGELIJKS… Dus vandaag hoeft het niet…..”
Zoon van net 5 leest voor het eerst het woordje ‘koelkast’ en zegt: ‘O ja, daar staan dus allemaal koele dingen in!’ Rent weg en komt grinnikend terug met zijn Sleich dinosaurus om er in te zetten.
Mijn zoon van 8 en dochter van 6 hebben een discussie over iets wat mijn dochter al dan niet gezegd zou hebben. Het lijkt in een welles nietes ruzie te eindigen. Ineens zegt mijn dochter heel boos: Wie weet het nu beter: degene die het heeft gehoord of degene die het heeft gezegd!