Visie

Visie Kyran

  • Een kind dat hoogbegaafd is, heeft in aanleg op een positieve manier een teveel van iets;
  • Hoogbegaafdheid heeft gevolgen voor de intellectuele ontwikkeling, maar kan ook doorwerken in de sociale, emotionele en motorische ontwikkeling van de kinderen. Het is kortom een eigenschap die op de totale persoon invloed heeft;
  • Het opvoeden van hoogbegaafde kinderen vergt een aangepaste opvoedingsstijl. Ouders krijgen bij de geboorte van hun kind helaas geen ‘handboek voor bijzondere exemplaren’ mee.  Ouderondersteuning is dan ook geen luxe, maar vaak pure noodzaak.
  • In de begeleiding van hoogbegaafde kinderen hebben ouder en school  te onderscheiden rollen, taken en verantwoordelijkheden;
  • De begeleiding van hoogbegaafde kinderen kan alleen goed worden ingevuld als ouders en school bereid zijn naar elkaar te luisteren, op basis van gelijkwaardigheid durven overleggen en verschillen van mening samen, op open wijze onderzoeken.
  • Scholen en leerkrachten zijn in het algemeen van goede wil. Hun handelingsmogelijkheden worden wel beperkt door reële problemen zoals: de werkdruk, het Nederlandse onderwijssysteem en ‘van bovenaf’ gekozen schoolbrede didactische vormen. Binnen deze grenzen kunnen scholen en leerkrachten met wat creativiteit wel ruimte zoeken en vinden voor een adequate begeleiding van hoogbegaafde kinderen.
  • Ouders willen het beste voor hun kind. Zij zijn bereid daarvoor te strijden. Negatieve ervaringen met school en leerkrachten boren bij ouders regelmatig een enorme vechtlust aan.  In communicatie met school kan die vechtlust in de weg gaan zitten. Dan is het zaak onder begeleiding van een neutrale buitenstaander tot een staakt het vuren te komen om zo via een productievere strategie resultaat voor het kind te behalen. De omslag van strijden naar samen zoeken is een lastige: voor ouders en voor school.
  • Het goed begeleiden van hoogbegaafde kinderen is niet eenvoudig. Hulp vragen aan derden is geen zwaktebod. In tegendeel: door hulp te vragen geeft men aan de noden van het kind te onderkennen en de wil te hebben hieraan zo ver als mogelijk tegemoet te komen.